Mateusz Rębecki – siedem obron pasa FEN i powrót do formy w UFC

Trzy porażki z rzędu w UFC zwykle oznaczają, że kolejna walka będzie ostatnią w tej organizacji. Mateusz Rębecki wszedł 1 sierpnia 2026 roku do klatki w Belgradzie właśnie w takiej sytuacji. Po początkowej wymianie w stójce sprowadził Kyle’a Prepoleca do parteru i konsekwentnie rozbijał go z góry ciosami, aż sędzia przerwał pojedynek pod koniec pierwszej rundy. To zwycięstwo oddaliło widmo zwolnienia i przypomniało, dlaczego przed debiutem w UFC nazywano go najlepszym zawodnikiem wagi lekkiej w Polsce.

Kim jest Mateusz Rębecki

Zanim podpisał kontrakt z największą organizacją świata, przez siedem lat budował pozycję na krajowym podwórku – i robił to z niespotykaną wręcz dominacją.

Gryfice, Szczecin i pierwsza wygrana już po 49 sekundach

Rębecki urodził się 3 listopada 1992 roku w Gryficach w województwie zachodniopomorskim, a karierę związał ze Szczecinem, gdzie na co dzień trenuje w klubie Berserker’s Team; przygotowania do walk w UFC dzieli między Szczecin a American Top Team na Florydzie. Ma 170 cm wzrostu i walczy w wadze lekkiej, czyli z limitem do 70,3 kg (155 lbs) – w tej kategorii należy do niższych zawodników, co przez całą karierę wymusza na nim ciągłe skracanie dystansu, by uniknąć wdawania się w kickbokserskie wymiany z wyższymi rywalami.

Zawodowo zadebiutował 5 kwietnia 2014 roku w rodzinnych Gryficach i wygrał przez poddanie skrętówką (dźwignią skrętną na staw kolanowy) po zaledwie czterdziestu dziewięciu sekundach. W środowisku znany jest jako „Chińczyk”, a w Stanach Zjednoczonych przyjęło się przezwisko „Rebeasti”.

Czarny pas i grappling jako fundament

Rębecki ma czarny pas w brazylijskim jiu-jitsu i to grappling jest podstawą jego stylu. Wygrywał przez efektowne skrętówki i balachy. Doceniono to podczas gali Heraklesów (najważniejszych nagród w polskim MMA), gdzie w 2024 roku odebrał statuetki za rok 2023 w kategoriach Poddanie Roku (za balachę – dźwignię na staw łokciowy – na Roosevelcie Robertsie) oraz Zawodnik Roku.

Jego schemat walki jest powtarzalny: skrócenie dystansu, obalenie, praca z góry. Różnica między nim a innymi zawodnikami o stylu zapaśniczym jest w intencji – Rębecki nie kontroluje rywala po to, by przeleżeć rundę i wygrać na punkty, ale po to, by go nieustannie rozbijać i dążyć do skończenia przed czasem.

FIG_01 // VISUAL_REF

Siedem obron pasa FEN

Z Fight Exclusive Night związał się w 2015 roku i to tam zbudował dorobek, który otworzył mu drzwi do UFC. Pas mistrzowski wagi lekkiej zdobył 10 marca 2018 roku, pokonując przez techniczny nokaut Mariana Ziółkowskiego.

Potem zaczęła się seria, która w polskim MMA nie ma odpowiednika. Tytuł obronił siedem razy, wygrywając między innymi z Łukaszem Koperą i Daguirem Imavovem. Przez cały ten okres nie przegrał na polskiej ziemi ani jednej walki.

Przepustkę do UFC zdobył 30 sierpnia 2022 roku w programie Dana White’s Contender Series – cyklu, w którym zawodnicy z mniejszych federacji dostają jeden występ przed władzami organizacji, a o przyznaniu kontraktu decyduje po walce sam prezes UFC Dana White. Pokonał Rodrigo Lídio przez duszenie zza pleców w pierwszej rundzie i wywalczył angaż.

Kariera w UFC – trzy lata i dziewięć walk

Debiutował 14 stycznia 2023 roku pewnym zwycięstwem na punkty nad Nickiem Fiore. Potem przyszły dwa efektowne zwycięstwa przed czasem: techniczny nokaut nad Loikiem Radzhabovem w czerwcu 2023 roku i wspomniana już balacha na Roosevelcie Robertsie podczas gali UFC 295 w nowojorskim Madison Square Garden.

Porażka z Carlosem Diego Ferreirą w maju 2024 roku – sędzia przerwał tamtą walkę na kilkanaście sekund przed końcem trzeciej rundy – przerwała jego passę szesnastu zwycięstw z rzędu. To symboliczna data w jego biografii: od porażki z Pawłem Kiełkiem we wrześniu 2014 roku (w czwartej zawodowej walce) Rębecki pozostawał niepokonany przez niemal dekadę.

Dalej było trudniej. Dwie przegrane na punkty – z Chrisem Duncanem i Ľudovítem Kleinem, który dotrwał do werdyktu mimo ciężkiego urazu nogi doznanego w trzeciej rundzie po obaleniu i opuścił klatkę na noszach – ujawniły ten sam problem: rywale, którzy dysponowali mocną obroną przed obaleniami, wymuszali na nim walkę w stójce, gdzie Rębecki ustępował im warunkami fizycznymi. Z kolei w maju 2026 roku został poddany przez Granta Dawsona – zawodnika o podobnym, mocno zapaśniczym profilu.

• Ferreira (2024) – przerwanie dekady bez porażki i pierwszy sygnał, że stójka jest jego słabszą stroną na tym poziomie.
• Duncan i Klein (2025) – dwie przegrane na punkty z rywalami, którzy nie dali się obalić.
• Dawson (2026) – porażka przez poddanie w starciu zapaśnika z zapaśnikiem.
• Prepolec (2026) – powrót do własnego schematu i pierwsze skończenie przed czasem od 2023 roku.

Walka w Belgradzie i co dalej

Pojedynek z Kyle’em Prepolecem zakończył się w pierwszej odsłonie, choć potrwał niemal pełne pięć minut. Rębecki rozpoczął walkę od celnych ciosów w stójce, szybko sprowadził Kanadyjczyka do parteru i zdobył pozycję dominującą. Stamtąd zasypywał go ciosami z góry, a Prepolec – mimo prób powrotu na nogi – nie był w stanie wydostać się z opresji. Sędzia zmuszony był przerwać starcie na zaledwie 19 sekund przed końcem pierwszej rundy (w czasie 4:41).

To była dwudziesta szósta walka w karierze Rębeckiego i dwudzieste pierwsze zwycięstwo. W UFC jego bilans wzrósł do pięciu wygranych i czterech porażek, a łączny bilans zawodowy do 21-5.

W wadze lekkiej UFC konkurencja jest największa ze wszystkich kategorii – to dywizja, w której od lat walczą Mateusz Gamrot, Arman Tsarukyan i kilkunastu innych zawodników zdolnych zagrozić absolutnie każdemu, włącznie ze ścisłym topem. Rębecki ma trzydzieści trzy lata i po zwycięstwie w Belgradzie wraca do gry, ale do rankingu wejdzie dopiero wtedy, gdy pokona zawodnika broniącego się przed obaleniami – czyli ten typ przeciwnika, na którym potknął się w ostatnich walkach.

◆ POLECANY PRODUKTWARHOUSE.PL

Overlord

Overlord Sparring — rękawice MMA sparingowe

179 PLN

Skóra naturalna i pianka EVA, zapięcie na rzep. Wersja sparingowa z grubszym wypełnieniem, do pracy w klatce bez nadwyrężania dłoni partnera.

Sprawdź WarHouse →

Polacy w UFC – jak wypada na ich tle

Polacy zapisali się w tej organizacji bardzo różnie – od mistrzowskich pasów po kariery mierzone raczej liczbą stoczonych walk niż tytułami. Jan Błachowicz zdobył pas mistrzowski wagi półciężkiej, Joanna Jędrzejczyk broniła tytułu pięć razy, Marcin Tybura ma na koncie imponującą liczbę walk w wadze ciężkiej, a niepokonany Iwo Baraniewski wszedł do rankingu wagi półciężkiej, reprezentując nową falę talentów.

Rębecki mieści się między tymi biegunami. Nie walczył o mistrzostwo, a jego bilans w UFC jest wyrównany, lecz dorobek z FEN – siedem obron pasa i dekada bez porażki na krajowym podwórku – stawia go w gronie najbardziej konsekwentnych polskich zawodników ostatnich lat.

Mateusz Rębecki – najczęściej zadawane pytania

Źródła