Michał Oleksiejczuk podpisał kontrakt z UFC w wieku 22 lat. Pierwszą walkę w amerykańskiej organizacji wygrał, ale werdykt zmieniono na no contest po pozytywnym wyniku testu antydopingowego, a sam zawodnik został zawieszony na rok. Wrócił w 2019 roku i od tamtej pory wyrobił sobie markę jednego z najgroźniejszych polskich uderzaczy w oktagonie: 16 z jego 22 zawodowych zwycięstw to nokauty, a za swoje pojedynki zainkasował w UFC pięć bonusów finansowych. W 2022 roku zszedł do wagi średniej, a w 2025 roku znokautował dwóch rywali w pierwszej rundzie i podpisał nowy kontrakt na pięć walk. Po porażce w Baku w czerwcu 2026 roku odrzucił ofertę kolejnego starcia i przeszedł operację obu rąk.
Kim jest Michał Oleksiejczuk
Oleksiejczuk trafił do światowej czołówki MMA błyskawicznie – w momencie debiutu w UFC zawodowo walczył dopiero od trzech lat. Od początku kariery jego znakiem rozpoznawczym była lewa ręka i mocne, bite w tempo kombinacje bokserskie, zwłaszcza ciosy na korpus.
Łęczna i amatorskie turnieje
Urodził się 22 lutego 1995 roku w Łęcznej na Lubelszczyźnie. Zanim przeszedł na zawodowstwo, regularnie startował w turniejach Amatorskiej Ligi MMA (ALMMA). W latach 2013–2015 wygrał co najmniej dziewięć z nich, rywalizując w limitach od 87 do 96 kg.
Przez lata jego głównym trenerem był Mirosław Okniński. W 2022 roku zawodnik przeniósł się do poznańskiego klubu Ankos MMA, gdzie trenuje pod okiem Andrzeja Kościelskiego. Do pojedynków w 2025 roku przygotowywał się również w Brazylii, szlifując formę w głośnym klubie Fighting Nerds.
Pseudonimy i pasja do historii
Na polskich galach występował początkowo jako „The Hummer”, a później jako „Lord”. Obecnie wychodzi do oktagonu jako „Hussar”, czyli „Husarz”. Pseudonim ten nie jest przypadkowy – Oleksiejczuk otwarcie mówi o swojej pasji do polskiej historii i nawiązuje nim do husarii, najsłynniejszej formacji kawalerii Rzeczypospolitej.
Jego młodszy brat Cezary również jest zawodnikiem MMA. Kontrakt z UFC wywalczył we wrześniu 2025 roku w programie Dana White’s Contender Series, a w grudniu 2025 roku zadebiutował w organizacji, pokonując jednogłośną decyzją sędziów Césara Almeidę.

Droga do UFC
Pierwszy zawodowy pojedynek stoczył w styczniu 2014 roku. Do 2017 roku bił się na krajowym podwórku – głównie w organizacji Thunderstrike Fight League (TFL), a także na galach PLMMA i FEN.
Najważniejsze osiągnięcia z tego etapu kariery to:
- Wenglorz Fight Cup 2015 – triumf w turnieju wagi półciężkiej,
- Thunderstrike Fight League – pas mistrza wagi półciężkiej (z dwiema skutecznymi obronami) w latach 2016–2017,
- bilans 12–2 przed podpisaniem kontraktu z UFC.
Ostatnią walkę przed przejściem za ocean stoczył w maju 2017 roku na gali FEN 17 w Gdyni, gdzie w pierwszej rundzie znokautował niepokonanego wcześniej Włocha Riccarda Nosiglię.
Debiut, który się nie liczył
Oleksiejczuk miał zadebiutować w UFC w listopadzie 2017 roku na gali UFC 217 w Nowym Jorku, ale jego rywala Iona Cuțelabę wycofano z karty walk po ceremonii ważenia z powodu potencjalnego naruszenia przepisów antydopingowych. Ostatecznie Polak wszedł do oktagonu 30 grudnia 2017 roku na gali UFC 219 w Las Vegas, pokonując jednogłośną decyzją sędziów Khalila Rountree.
Krótko po walce okazało się, że w próbce Polaka wykryto klomifen – lek stosowany w leczeniu niepłodności, który pobudza produkcję testosteronu. Komisja Atletyczna Stanu Nevada (NSAC) zmieniła werdykt pojedynku na no contest (walka nieodbyta), a amerykańska agencja antydopingowa USADA zawiesiła Oleksiejczuka na rok.
Dlaczego klomifen jest zakazany: klomifen blokuje receptory estrogenowe, przez co organizm wytwarza więcej własnego testosteronu. Sportowcy sięgają po niego często po cyklu sterydowym, aby przywrócić naturalną gospodarkę hormonalną. Z tego powodu substancja znajduje się na liście środków zabronionych Światowej Agencji Antydopingowej (WADA) przez cały rok, a nie tylko w okresie startowym.
Kariera w UFC
Po odbyciu kary Oleksiejczuk wrócił do klatki w lutym 2019 roku i błyskawicznie przypomniał o swoim największym atucie. Na gali w Pradze – tej samej, której walką wieczoru był pojedynek Jana Błachowicza – już w pierwszej rundzie zastopował Giana Villantego ciosem na wątrobę.
Wszystkie walki w UFC
Poniższa tabela zestawia pojedynki Michała Oleksiejczuka w UFC do czerwca 2026 roku.
| Data | Gala | Rywal | Wynik |
|---|---|---|---|
| 30.12.2017 | UFC 219 | Khalil Rountree | nieodbyta (pierwotnie wygrana na punkty) |
| 23.02.2019 | UFC Praga | Gian Villante | wygrana, TKO w 1. rundzie |
| 20.04.2019 | UFC Petersburg | Gadżymurad Antigułow | wygrana, KO w 44. sekundzie |
| 28.09.2019 | UFC Kopenhaga | Ovince Saint Preux | porażka, poddanie (duszenie Von Flue) w 2. rundzie |
| 23.02.2020 | UFC Auckland | Jimmy Crute | porażka, poddanie (kimura) w 1. rundzie |
| 27.03.2021 | UFC 260 | Modestas Bukauskas | wygrana, niejednogłośna decyzja |
| 30.10.2021 | UFC 267 | Szamil Gamzatow | wygrana, TKO w 1. rundzie |
| 05.03.2022 | UFC 272 | Dustin Jacoby | porażka, jednogłośna decyzja |
| 06.08.2022 | UFC Las Vegas | Sam Alvey | wygrana, TKO w 1. rundzie |
| 17.12.2022 | UFC Las Vegas | Cody Brundage | wygrana, TKO w 1. rundzie |
| 29.04.2023 | UFC Las Vegas | Caio Borralho | porażka, poddanie (duszenie zza pleców) w 2. rundzie |
| 26.08.2023 | UFC Singapur | Chidi Njokuani | wygrana, TKO w 1. rundzie |
| 09.03.2024 | UFC 299 | Michel Pereira | porażka, techniczne poddanie (duszenie zza pleców) w 1. rundzie |
| 01.06.2024 | UFC 302 | Kevin Holland | porażka, techniczne poddanie (balacha) w 1. rundzie |
| 03.08.2024 | UFC Abu Zabi | Szarabutdin Magomiedow | porażka, jednogłośna decyzja |
| 12.04.2025 | UFC 314 | Sedriques Dumas | wygrana, TKO w 1. rundzie |
| 16.08.2025 | UFC 319 | Gerald Meerschaert | wygrana, TKO w 1. rundzie |
| 07.02.2026 | UFC Las Vegas | Marc-André Barriault | wygrana, jednogłośna decyzja |
| 27.06.2026 | UFC Baku | Abusupijan Magomiedow | porażka, poddanie (gilotyna) w 1. rundzie |
Waga półciężka i jej granice
W kategorii półciężkiej (do 93 kg) mierzący 183 cm Polak ustępował większości rywali warunkami fizycznymi, ale nadrabiał szybkością i dynamiką w stójce. Za nokaut na Villante zgarnął pierwszy bonus za występ wieczoru, a dwa miesiące później w 44 sekundy znokautował Gadżymurada Antigułowa. W październiku 2021 roku w Abu Zabi zatrzymał niepokonanego wcześniej Szamila Gamzatowa – po mocnym lewym podbródkowym i serii uderzeń w parterze sędzia przerwał pojedynek już w pierwszej rundzie.
Schody zaczynały się w starciach z silnymi fizycznie zapaśnikami i parterowcami. Ovince Saint Preux (duszeniem Von Flue) oraz Jimmy Crute (kimurą) zmusili Polaka do odklepania, natomiast dysponujący świetnym zasięgiem kickbokser Dustin Jacoby wypunktował go na pełnym dystansie.

DBX Bushido
DBX Bushido Worek Treningowy 150 cm
Worek bokserski 150 cm w wersji pustej do samodzielnego wypełnienia — baza domowego treningu siły ciosu.
Sprawdź WarHouse →Zejście do wagi średniej
W kwietniu 2022 roku, po porażce z Jacobym, Oleksiejczuk razem z bratem przeniósł się do poznańskiego Ankosu MMA i ogłosił zejście do kategorii średniej (do 84 kg), w której w 2014 roku stawiał pierwsze zawodowe kroki. Zmiana limitu wagowego okazała się przełomem.
Seria nokautów w wadze średniej
Debiut w nowej dywizji w sierpniu 2022 roku był pokazem siły: Polak dwukrotnie posłał weterana Sama Alveya na deski i w niecałe dwie minuty zmusił sędziego do przerwania walki. W grudniu 2022 roku wszedł do walki na zastępstwo, przetrwał obalenie Cody’ego Brundage’a, odwrócił losy pojedynku i rozbił rywala ciosami w parterze w pierwszej rundzie. W sierpniu 2023 roku w Singapurze przetrwał trudne chwile na początku starcia z Chidim Njokuanim, by chwilę później złapać kopnięcie rywala, sprowadzić go do parteru i zasypać gradem ciosów. Za wygrane z Brundage’em i Njokuanim odebrał kolejne dwa bonusy za występ wieczoru.
Rok 2024 przyniósł jednak czarną serię trzech porażek. Najpierw Michel Pereira potrzebował zaledwie 61 sekund, by naruszyć Polaka ciosami i kolanami na korpus, a potem zapiąć ciasne duszenie zza pleców, po którym Oleksiejczuk stracił przytomność. W czerwcu na UFC 302 „Husarz” posłał wprawdzie Kevina Hollanda na deski mocnym lewym, ale w parterze Amerykanin założył głęboką balachę i sędzia Herb Dean przerwał walkę, ratując rękę Polaka przed złamaniem. Z kolei w sierpniowym pojedynku ze specjalizującym się w stójce Szarabutdinem Magomiedowem Oleksiejczuk przegrał na punkty, ale obaj zawodnicy zostali nagrodzeni bonusem za walkę wieczoru.
Odbudowa w latach 2025–2026
Przed galą UFC 314 w kwietniu 2025 roku Oleksiejczuk wyjechał na obóz przygotowawczy do Brazylii, gdzie trenował w klubie Fighting Nerds – między innymi z Caio Borralho, który dwa lata wcześniej poddał go w Las Vegas. Zmiana przyniosła efekt: Polak już w pierwszej rundzie rozbił Sedriquesa Dumasa ciosami i łokciami w parterze. W czerwcu 2025 roku podpisał z UFC nowy kontrakt na pięć pojedynków, a w sierpniu na gali UFC 319 w Chicago ponownie w pierwszej rundzie zastopował ciosami doświadczonego Geralda Meerschaerta. Portal MMA Top News uznał go za zawodnika roku 2025.
W lutym 2026 roku po raz pierwszy w karierze wygrał w UFC jednogłośną decyzją sędziów – po twardej, trzyrundowej wojnie pokonał Kanadyjczyka Marca-André Barriaulta, za co obaj otrzymali bonus za walkę wieczoru. Łącznie na koncie Polaka znalazło się pięć bonusów UFC: trzy za występ wieczoru i dwa za walkę wieczoru.
Porażka w Baku i operacja
27 czerwca 2026 roku na gali w Baku Oleksiejczuk skrzyżował rękawice z reprezentującym Niemcy Abusupijanem „Abusem” Magomiedowem. Rywal naruszył Polaka łokciem w stójce, a następnie zapiął ciasne duszenie gilotynowe w pierwszej rundzie, po którym „Husarz” stracił przytomność.
Pod koniec sierpnia 2026 roku Polak otrzymał propozycję walki z niepokonanym Dontem Johnsonem, zaplanowanej na 3 października w Salt Lake City, jednak musiał ją odrzucić. W wywiadach przyznał, że od lat zmagał się z przewlekłym urazem prawego łokcia, który coraz mocniej ograniczał go na macie. We wrześniu 2026 roku przeszedł operację obu rąk. Nie był to jego pierwszy zabieg ortopedyczny – wcześniej, w grudniu 2024 roku, operował już kontuzjowany łokieć. Wrześniowy zabieg wyłączył go z treningów na około dwa miesiące, a sam zawodnik zapowiada, że 2027 rok ma być dla niego przełomowy.
O swoich początkach, miłości do MMA, kulisach treningów w Brazylii i pasji do historii Oleksiejczuk opowiadał szczegółowo w podcaście Filipa Lewandowskiego.
Obok Mateusza Gamrota i Jana Błachowicza Oleksiejczuk pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych Polaków w UFC ostatnich lat. Jego zawodowy rekord na koniec czerwca 2026 roku wynosi 22 zwycięstwa, 10 porażek i jedną walkę nieodbytą (no contest).
Michał Oleksiejczuk – najczęściej zadawane pytania
Jaki jest bilans Michała Oleksiejczuka w MMA?
Po walce w Baku w czerwcu 2026 roku jego rekord wynosi 22 zwycięstwa, 10 porażek i jedną walkę nieodbytą (no contest). Aż 16 zwycięstw odniósł przez nokaut lub techniczny nokaut (KO/TKO), jedno przez poddanie, a pięć decyzjami sędziów.
Dlaczego Oleksiejczuk został zawieszony przez USADA?
Po debiucie w UFC w grudniu 2017 roku w jego próbce antydopingowej wykryto klomifen – substancję pobudzającą produkcję testosteronu. Wygraną na punkty z Khalilem Rountree zmieniono na walkę nieodbytą (no contest), a USADA zawiesiła Polaka na rok. Do oktagonu wrócił w lutym 2019 roku.
Skąd pseudonim „Husarz”?
Oleksiejczuk pasjonuje się polską historią, a międzynarodowy przydomek „Hussar” nawiązuje bezpośrednio do husarii. Wcześniej na polskich galach występował jako „The Hummer” oraz „Lord”.
W jakiej kategorii wagowej walczy Oleksiejczuk?
Od sierpnia 2022 roku rywalizuje w wadze średniej (do 84 kg). Wcześniej bił się w kategorii półciężkiej (do 93 kg). Po zejściu dywizję niżej wygrał sześć z jedenastu walk, z czego pięć przez nokaut lub techniczny nokaut w pierwszej rundzie.
Kiedy Oleksiejczuk wróci do oktagonu?
We wrześniu 2026 roku zawodnik przeszedł operację obu rąk, która wyłączyła go z treningów na około dwa miesiące. Wcześniej z powodów zdrowotnych odrzucił ofertę walki z Dontem Johnsonem, zaplanowanej na 3 października 2026 roku. Powrót do oktagonu planuje na 2027 rok.





