Rashad Evans – mistrz UFC, który znokautował Chucka Liddella

Rashad „Suga” Evans to jeden z najważniejszych zawodników wagi półciężkiej w historii UFC – były mistrz tej kategorii, zwycięzca drugiego sezonu The Ultimate Fighter i autor jednego z najsłynniejszych nokautów w dziejach organizacji. We wrześniu 2008 roku posłał na deski legendarnego Chucka Liddella perfekcyjnym prawym sierpowym, a kilka miesięcy później sięgnął po pas mistrzowski. W 2019 roku trafił do Galerii Sław UFC, potwierdzając swój status jednej z czołowych postaci złotej ery dywizji do 93 kg.

Początkowo Evans prezentował typowy dla zapaśników styl walki. Rozpoczął karierę w MMA jako utytułowany atleta, a pod okiem trenera Grega Jacksona przekształcił się w groźnego uderzacza z potężnym ciosem z prawej ręki, potrafiącym znokautować rywala w ułamku sekundy. To połączenie elitarnych zapasów ze skuteczną stójką uczyniło go niepokonanym przez pierwsze czternaście zawodowych walk i wyniosło na sam szczyt.

Kim jest Rashad Evans? Od zapasów do mistrzostwa UFC

Rashad Antonio Evans urodził się 25 września 1979 roku w Niagara Falls w stanie Nowy Jork. Zanim trafił do klatki, startował w pierwszej dywizji akademickiej ligi zapaśniczej (NCAA Division I), reprezentując Michigan State University. To właśnie zapasy stały się solidnym fundamentem, na którym zbudował swoją imponującą karierę w mieszanych sztukach walki.

Baza zapaśnicza i zwycięstwo w The Ultimate Fighter

Drogę do światowej sławy otworzył mu udział w programie The Ultimate Fighter. Evans wygrał drugi sezon tego reality show w 2005 roku w turnieju wagi ciężkiej, mimo że sam ustępował rywalom warunkami fizycznymi – w finale pokonał niejednogłośną decyzją znacznie wyższego Brada Imesa. Nagrodą był lukratywny kontrakt z UFC, po którym Evans od razu zszedł do naturalnej dla siebie wagi półciężkiej, gdzie kontynuował swoją karierę.

Jego zwycięstwo w programie miało wymiar historyczny. Gdy w grudniu 2008 roku Evans walczył o pas z Forrestem Griffinem, było to pierwsze w historii starcie o tytuł mistrzowski między dwoma triumfatorami programu The Ultimate Fighter – Griffin wygrał pierwszą edycję, a Evans drugą.

Obóz Jackson-Wink, rozwój stójki i powstanie Blackzilians

Kluczem do ewolucji Evansa była przeprowadzka do legendarnego klubu Grega Jacksona i Mike’a Winkeljohna w Albuquerque. To tam wybitny zapaśnik nauczył się boksu, pracy na nogach i wyczucia dystansu, stając się zawodnikiem kompletnym. Evans szybko wyrósł na jedną z flagowych postaci ekipy, a jego nokautujący prawy sierpowy stał się postrachem dywizji.

Współpraca z Jacksonem przyniosła mistrzostwo, ale i ziarno późniejszego konfliktu. W tym samym obozie trenował młody, wschodzący talent – Jon Jones. Ich relacje uległy drastycznemu pogorszeniu, gdy kontuzjowanego Evansa w walce o pas z Mauricio „Shogunem” Ruą (UFC 128) zastąpił właśnie Jones. Młodszy z Amerykanów zdobył tytuł i wkrótce zadeklarował gotowość do walki z Evansem. Rashad poczuł się zdradzony przez sztab trenerski, opuścił Albuquerque i przeniósł się na Florydę, gdzie stał się współzałożycielem słynnego klubu Blackzilians.

FIG_01 // VISUAL_REF

Styl walki Rashada Evansa

Styl Evansa to modelowy przykład ewolucji zapaśnika w przekrojowego zawodnika MMA. Fundamentem jego gry pozostawały obalenia i dominacja w parterze, ale jego najgroźniejszą bronią szybko stał się boks. Szybkość i perfekcyjne wyczucie czasu odróżniały go od klasycznych „parterowców”.

• Wybuchowa siła ciosu – potężny prawy sierpowy, którym znokautował Chucka Liddella, oraz błyskawiczne skracanie dystansu.
• Elitarne zapasy – doskonała kontrola oktagonu, nieustanna groźba obalenia (w tym świetne wejścia w nogi) i umiejętność decydowania o płaszczyźnie, w której toczy się walka.
• Punktowanie i kontrola dystansu – w późniejszym etapie kariery, po kilku ciężkich bojach, Evans zaczął walczyć bardziej zachowawczo, opierając się na defensywie i metodycznym punktowaniu rywali, co spotykało się z krytyką części fanów.

Najważniejsze walki Rashada Evansa

Kariera Evansa to starcia z absolutną elitą wagi półciężkiej przełomu pierwszej i drugiej dekady XXI wieku. Mierzył się z legendami pokroju Chucka Liddella i Tito Ortiza, toczył zacięte boje z Quintonem Jacksonem oraz rywalizował z Jonem Jonesem. Poniższa tabela zestawia jego najważniejsze pojedynki w oktagonie.

Nokaut Chucka Liddella i zdobycie pasa

Najsłynniejszym momentem kariery Evansa pozostaje gala UFC 88 z września 2008 roku. Evans posłał nieprzytomnego Chucka Liddella na matę perfekcyjnie wyprowadzonym prawym sierpowym w drugiej rundzie – był to jeden z najbardziej spektakularnych nokautów w historii UFC, nagrodzony bonusem za nokaut wieczoru. Evans przystąpił do tej walki niepokonany i udowodnił, że należy do ścisłej czołówki dywizji.

Trzy miesiące później sięgnął po pas. Na UFC 92 pokonał Forresta Griffina przez techniczny nokaut w trzeciej rundzie i został mistrzem wagi półciężkiej. Panowanie nie trwało jednak długo – na UFC 98 sam padł ofiarą czystego nokautu, gdy Lyoto Machida odebrał mu tytuł. Była to pierwsza porażka w zawodowej karierze Evansa.

Rywalizacja z Jonem Jonesem

Najbardziej osobistą rywalizacją w karierze Evansa był wspominany konflikt z Jonem Jonesem. Po tym, jak Evans opuścił obóz Jacksona i założył Blackzilians, napięcie między byłymi kolegami z maty sięgnęło zenitu.

Ich starcie na UFC 145 w kwietniu 2012 roku było jedną z najbardziej wyczekiwanych walk roku. Jones, będący u szczytu formy, obronił pas przez jednogłośną decyzję sędziów. Obaj zawodnicy pogodzili się dopiero po wielu latach. To właśnie ten pojedynek symbolicznie zamknął najlepszy okres kariery Evansa w walce o najwyższe trofea.

Bilans i statystyki

Evans zakończył karierę z oficjalnym bilansem 20 zwycięstw, 8 porażek i 1 remisu, z czego w samym UFC zanotował 14 wygranych, 8 porażek i remis – z Tito Ortizem na UFC 73, w walce, w której Ortizowi odjęto punkt za trzymanie siatki. Przez pierwsze czternaście zawodowych walk pozostawał niepokonany (13-0-1), a jego passę przerwał dopiero nokaut zadany przez Machidę. Wśród jego najgłośniejszych zwycięstw są nokaut na Liddellu, techniczny nokaut na Griffinie przy zdobyciu pasa oraz dominacja nad Quintonem Jacksonem.

Schyłek kariery był dla niego bolesny. Po 2013 roku Evans wpadł w serię pięciu kolejnych porażek – z Ryanem Baderem, Gloverem Teixeirą, Danielem Kellym i Samem Alveyem – zakończoną nokautem z rąk Anthony’ego Smitha na UFC 225 w 2018 roku. Ogłosił wtedy zakończenie kariery, choć cztery lata później wrócił jednorazowo do klatki na gali Eagle FC 44 (w styczniu 2022 roku), gdzie jednogłośną decyzją pokonał Gabriela Checco, oficjalnie dopisując 20. zwycięstwo do swojego rekordu.

◆ POLECANE PRODUKTYWARHOUSE.PL

Overlord

Rękawice MMA sparingowe białe

179 PLN

DBX Bushido

Ochraniacze na piszczele i stopy SP-10

169.99 PLN

DBX Bushido

Pusty worek treningowy bokserski 160 cm

229 PLN

Rashad Evans poza oktagonem

Po zawieszeniu rękawic na kołku Evans pozostał blisko sportu. W 2019 roku został wprowadzony do Galerii Sław UFC (w tzw. Modern Wing), a dziś pracuje jako ekspert i analityk w studiu podczas transmisji gal UFC. Jego doświadczenie i umiejętność rozkładania walk na czynniki pierwsze czynią go niezwykle cenionym komentatorem – regularnie zabiera też głos w mediach przy okazji najgłośniejszych wydarzeń wokół organizacji.

Evans prężnie rozwija też działalność biznesową. Wspólnie z byłym rozgrywającym ligi NFL, Jakiem Plummerem, oraz edukatorem Delem Jollym założył w 2020 roku markę Umbo – firmę produkującą suplementy na bazie grzybów funkcjonalnych, mających wspierać regenerację i pracę mózgu u sportowców. Evans otwarcie opowiada w wywiadach, że to właśnie grzyby funkcjonalne pomogły mu odnaleźć równowagę po zakończeniu kariery. Związał się również z siecią Naturals2Go, w ramach której prowadzi własny biznes automatów ze zdrową żywnością i pełni rolę ambasadora marki. W kwietniu 2025 roku miało dojść nawet do jego bokserskiego starcia z dawnym rywalem Quintonem „Rampage” Jacksonem na gali ICS Mania, jednak pojedynek ostatecznie odwołano. Evans nie ma planów powrotu do zawodowego MMA – doskonale odnajduje się w roli emerytowanego mistrza, członka Galerii Sław i biznesmena.

Rashad Evans – najczęściej zadawane pytania