BAS-3 // ONLINE
--:--:--
SEARCH // PORTAL BAS-3

ESC aby zamknąć · ↑↓ aby nawigować

Marcin Różalski w czarnej czapce z daszkiem, z gęstą brodą, udziela wywiadu na zapleczu gali
◆ PORTAL BAS-3

Fot. Young Blood Night MMA Event / Wikimedia Commons , licencja CC BY 3.0

Marcin Różalski – „Różal”, który w 16 sekund odebrał pas KSW i zaraz go oddał

Autor: · · 6 min czytania

27 maja 2017 roku na Stadionie Narodowym Marcin Różalski potrzebował 16 sekund, żeby znokautować mistrza KSW wagi ciężkiej Fernanda Rodriguesa Jr. Kilka minut później oznajmił, że pas go nie interesuje, a w lipcu oddał go do rąk współwłaściciela organizacji. Taki właśnie jest „Różal” – dwukrotny mistrz świata w kickboxingu w formule K-1, który w MMA poddał Mariusza Pudzianowskiego, walczył na gołe pięści z Joshem Barnettem, a dochód z ostatniej walki przeznaczył na schronisko dla zwierząt. W grudniu 2025 roku, mając 47 lat, wrócił na jeden wieczór do KSW.

Kim jest Marcin Różalski

Różalski to zawodnik, który przeszedł wszystkie formuły sportów walki uderzanych – od boksu tajskiego i K-1, przez boks i MMA, po walki na gołe pięści. Jego znakiem rozpoznawczym stały się tatuaże, broda i bezkompromisowy styl, także poza ringiem.

Płock i kickboxing

Urodził się 29 lipca 1978 roku w Płocku. Jako amator sześć razy zdobył mistrzostwo Polski w kickboxingu i był wicemistrzem Europy. W czerwcu 2002 roku w rodzinnym mieście stoczył jedyną w karierze zawodową walkę bokserską, wygrywając przez techniczny nokaut w trzeciej rundzie z Pawłem Newazilem.

Styl walki

Różalski walczył w wadze ciężkiej, przy masie ok. 115 kilogramów. Jego bronią były ciężkie ciosy sierpowe i kopnięcia, wyniesione z K-1 i muay thai. W MMA nigdy nie stał się specjalistą od walki w parterze, ale potrafił zaskoczyć – dwukrotnie wygrał przez poddanie.

FIG_01 // VISUAL_REF
Marcin Różalski w czarnej czapce z daszkiem, z gęstą brodą, udziela wywiadu na zapleczu gali
Marcin Różalski podczas wywiadu na gali Young Blood Night MMA, 2015 rok (kadr z nagrania, przycięty).Fot. Young Blood Night MMA Event / Wikimedia Commons, licencja CC BY 3.0

Mistrz świata w formule K-1

W 2004 roku rozpoczął zawodowe starty w K-1. Szybko zmierzył się z czołówką – w 2004 roku w Paryżu przegrał przez techniczny nokaut z Cheickiem Kongo, późniejszym zawodnikiem UFC.

ISKA i WKA

Pierwszy tytuł zdobył w 2005 roku, gdy nokautując w drugiej rundzie Krzysztofa Misiaczyka, został zawodowym mistrzem Polski w boksie tajskim. Potem przyszły tytuły międzynarodowe:

  • 3 marca 2007, Płock – mistrzostwo świata ISKA w formule K-1 po technicznym nokaucie na Yahyi Gülayu,
  • 8 marca 2008, Płock – mistrzostwo świata WKA w formule K-1 w wadze superciężkiej, po pięciorundowym zwycięstwie na punkty nad broniącym tytułu Mitatem Tahirsylajem ze Szwajcarii,
  • maj 2009, Łódź – ćwierćfinał turnieju K-1 World Grand Prix, w którym znokautował Koreańczyka Yong-soo Parka, ale z półfinału wycofała go kontuzja ręki.

Saleta, Roufus i Grand Prix Polski

W lutym 2005 roku przegrał na punkty z Przemysławem Saletą. Rok później wygrał drugą edycję Grand Prix Polski K-1, pokonując wszystkich rywali przed czasem, i dotarł do finału europejskiej ligi K-1 w Budapeszcie – w finale nie wystąpił z powodu kontuzji z półfinału. W maju 2006 roku pokonał na punkty Amerykanina Ricka Roufusa, jedną z legend amerykańskiego kickboxingu.

REKLAMA

KSW i pas w 16 sekund

W listopadzie 2010 roku podpisał kontrakt z KSW na walki w formule MMA. Zadebiutował w marcu 2011 roku, wygrywając z Marcinem Bartkiewiczem po przerwaniu pojedynku z powodu rozcięcia na głowie rywala.

Pudzianowski poddany gilotyną

Kariera w MMA była nierówna. Przegrał z Holendrem Valentijnem Overeemem (który zastąpił kontuzjowanego Jérôme’a Le Bannera), z Rosjaninem Salimgiriejem Rasułowem we Władywostoku, z Australijczykiem Peterem Grahamem i Anglikiem Jamesem McSweeneyem. Wygrywał za to walki, które przyciągały największą publiczność.

27 maja 2016 roku na gali KSW 35 w Trójmieście zmierzył się z byłym strongmanem Mariuszem Pudzianowskim. Kickbokser, od którego oczekiwano walki w stójce, poddał Pudzianowskiego duszeniem gilotynowym w drugiej rundzie i dostał drugi w karierze bonus za poddanie wieczoru. Pierwszy zdobył w 2013 roku, dusząc zza pleców Pawła Słowińskiego.

Poniższa tabela zbiera jego walki MMA w KSW i poza nią.

DataGalaRywalWynik
19.03.2011KSW 15Marcin Bartkiewiczwygrana, TKO (rozcięcie)
21.05.2011KSW 16Siergiej Szemietowwygrana, TKO (kontuzja ręki rywala)
25.02.2012KSW 18Valentijn Overeemporażka, poddanie (klucz na stopę)
26.05.2012Draka 7 (Władywostok)Salimgiriej Rasułowporażka, decyzja
15.09.2012KSW 20Rodney Glunderwygrana, decyzja
28.09.2013KSW 24Paweł Słowińskiwygrana, poddanie
22.03.2014KSW 26Nick Rossboroughwygrana, TKO
04.10.2014KSW 28Peter Grahamporażka, kontuzja kolana
31.10.2015KSW 32James McSweeneyporażka, poddanie
27.05.2016KSW 35Mariusz Pudzianowskiwygrana, gilotyna w 2. rundzie
27.05.2017KSW 39Fernando Rodrigues Jr.wygrana, KO po 16 sekundach – pas KSW

Rodrigues na Stadionie Narodowym

Rok później, na gali KSW 39 na Stadionie Narodowym, zmierzył się z mistrzem wagi ciężkiej Fernandem Rodriguesem Jr. Znokautował Brazylijczyka lewym i prawym sierpowym po 16 sekundach. Jak przyznał później, akcja była trenowana specjalnie z myślą o tym rywalu.

Pas, którego nie chciał: zaraz po zwycięstwie Różalski ogłosił, że zwakuje tytuł, bo pasy go nie interesują. Oficjalnie zrobił to w lipcu 2017 roku, wręczając pas Maciejowi Kawulskiemu, współwłaścicielowi KSW.

Nokaut stał się jednym z najpopularniejszych nagrań w historii KSW – oficjalny zapis walki na kanale organizacji obejrzano ponad pięć milionów razy.

Po KSW – gołe pięści, Wach i powrót

W listopadzie 2017 roku Różalski rozstał się z KSW i wrócił do kickboxingu. W kwietniu 2018 roku, na gali DSF Kickboxing Challenge, zrewanżował się Peterowi Grahamowi za porażkę sprzed czterech lat. 1 marca 2019 roku ogłosił zakończenie kariery.

Josh Barnett i Genesis

Na emeryturze nie wytrzymał długo. 23 października 2020 roku na pierwszej gali organizacji Genesis stoczył walkę na gołe pięści, z dopuszczalnymi uderzeniami łokciami, z Joshem Barnettem, byłym mistrzem UFC wagi ciężkiej. Przegrał, bo nie był w stanie wyjść do trzeciej rundy.

W czerwcu 2022 roku na gali KSW 71 przegrał walkę na zasadach K-1 w małych rękawicach z Holendrem Errolem Zimmermanem – przez techniczny nokaut po czterech nokdaunach w drugiej rundzie.

Remis z Wachem i walka dla Różalandu

11 października 2024 roku, w walce wieczoru gali Strike King 3 w Piotrkowie Trybunalskim, zmierzył się z bokserem Mariuszem Wachem. Sędziowie orzekli remis, a Różalski po walce ponownie ogłosił koniec kariery.

Wrócił jeszcze raz, niespodziewanie. 20 grudnia 2025 roku na gali KSW 113 w łódzkiej Atlas Arenie stoczył charytatywną walkę na zasadach K-1 z Chorwatem Stjepanem Bekavcem – ofertę przyjął cztery dni przed galą. Przegrał przez nokaut lewym sierpowym w pierwszej rundzie. Cały dochód z walki trafił na Różaland, miejsce, w którym Różalski mieszka i opiekuje się zwierzętami – zbiera m.in. pieniądze na ziemię dla koni.

Po walce z Bekavcem mówił, że w MMA już nie wystąpi, ale nie wyklucza dobrej sportowej oferty w K-1, boksie czy walce na gołe pięści. Jego bilans w kickboxingu to 22 zwycięstwa, 10 porażek i 2 remisy, a w MMA – 7 zwycięstw i 4 porażki.

Marcin Różalski – najczęściej zadawane pytania

Dlaczego Różalski oddał pas KSW?

Tuż po zdobyciu pasa wagi ciężkiej, 27 maja 2017 roku na KSW 39, oświadczył, że tytuły go nie interesują. W lipcu 2017 roku oficjalnie zwakował pas, wręczając go Maciejowi Kawulskiemu, współwłaścicielowi KSW. W listopadzie tego samego roku rozstał się z organizacją.

Jak Różalski pokonał Pudzianowskiego?

Przez poddanie duszeniem gilotynowym w drugiej rundzie, na gali KSW 35 w Trójmieście 27 maja 2016 roku. Było to zaskoczenie, bo Różalski, wywodzący się z kickboxingu, rzadko wygrywał w parterze. Za ten pojedynek dostał bonus za poddanie wieczoru.

Kto wygrał walkę Różalski – Wach?

Nikt – walka zakończyła się remisem. Odbyła się 11 października 2024 roku jako walka wieczoru gali Strike King 3 w Piotrkowie Trybunalskim, w wadze open. Po niej Różalski ogłosił koniec kariery, z której wrócił jeszcze na jedną walkę w grudniu 2025 roku.

Czym jest Różaland?

To miejsce, w którym Marcin Różalski mieszka i opiekuje się dużą liczbą zwierząt. Cały dochód z walki ze Stjepanem Bekavcem na gali KSW 113 w grudniu 2025 roku przeznaczył na Różaland, m.in. na zakup ziemi dla koni.

Jakie tytuły zdobył Różalski w kickboxingu?

Dwa zawodowe mistrzostwa świata w formule K-1: ISKA w 2007 roku i WKA w 2008 roku, oba wywalczone w Płocku. Był też zawodowym mistrzem Polski w boksie tajskim, zwycięzcą Grand Prix Polski K-1 w 2006 roku i ćwierćfinalistą K-1 World Grand Prix w Łodzi w 2009 roku.

▸ POWIĄZANE_WPISY