Ćwiczenia poprawiały siłę i sprawność seniorów z cukrzycą typu 2
Chwyt na gryfie sztangi. Zdjęcie ilustracyjne wygenerowane przez AI – nie przedstawia opisywanego wydarzenia.
Metaanaliza 11 badań wykazała, że u osób w wieku co najmniej 65 lat z cukrzycą typu 2 trening poprawiał siłę mięśni i sprawność fizyczną, ale nie zwiększał istotnie masy mięśniowej.
Przegląd objął około 740 uczestników z cukrzycą typu 2. Średni wiek uczestników w poszczególnych badaniach wynosił co najmniej 65 lat. Naukowcy porównali zaplanowane programy ćwiczeń trwające przynajmniej cztery tygodnie z brakiem treningu. Uwzględnili 11 randomizowanych badań klinicznych.
Największe korzyści odnotowano w zakresie siły mięśni i sprawności fizycznej. W obu obszarach poprawa była od umiarkowanej do dużej. Wyniki dotyczące sprawności były jednak bardziej zróżnicowane między badaniami niż wyniki dotyczące siły.
Ćwiczenia nie spowodowały istotnej statystycznie zmiany beztłuszczowej masy ciała, do której zaliczono także masę mięśniową. Poprawiły natomiast kontrolę glikemii: średni poziom HbA1c, czyli wskaźnika długoterminowego stężenia glukozy we krwi, obniżył się o 0,32 punktu procentowego. Korzystną zmianę odnotowano również w wynikach wskaźnika HOMA-IR, związanego z insulinoopornością. Zmiany poziomu glukozy na czczo były niewielkie i nieistotne statystycznie.
Jak podaje „Geriatrics & Gerontology International”, działania niepożądane występowały rzadko i nie zgłoszono poważnych powikłań związanych z ćwiczeniami. Autorzy wskazują na trening oporowy lub programy łączące różne rodzaje aktywności jako element opieki nad osobami starszymi z cukrzycą typu 2. Wyniki pokazują, że poprawa siły i sprawności nie musi wiązać się z wyraźnym wzrostem masy mięśniowej.
Nie podano szczegółowych informacji o rodzajach ćwiczeń, ich intensywności ani częstotliwości.