Aljamain Sterling „Funk Master" – były mistrz UFC wagi koguciej i rekordzista dywizji

Aljamain Sterling (ps. „Funk Master”) to amerykański zawodnik mieszanych sztuk walki, były mistrz UFC w wadze koguciej (do 61,2 kg) i rekordzista tej dywizji w liczbie wygranych walk (14) oraz najdłuższej serii udanych obron tytułu z rzędu (3) w historii UFC. Urodził się 31 lipca 1989 roku w Uniondale w stanie Nowy Jork, w jamajskiej rodzinie. Ma aż dziewiętnaścioro rodzeństwa (siedmioro z tych samych rodziców, dwunastoro przyrodniego). Wychowywał się w domu, w którym czternaścioro dzieci dzieliło jedno mieszkanie, a pięcioro chłopców gnieździło się w jednym pokoju. Zapasy stały się dla niego nie tylko sportem, ale strategiczną drogą ucieczki przed zejściem na margines społeczny: jako dwukrotny zdobywca statusu All-American w III Dywizji NCAA, reprezentując barwy SUNY Cortland, Sterling zbudował unikalny styl nieszablonowych kotłowanin zapaśniczych („funky scrambles”), nazwany później Funk-Jitsu. Jego pas mistrzowski wywalczony w nietypowy sposób na UFC 259 (6 marca 2021 roku) – była to pierwsza w historii UFC zmiana mistrza przez dyskwalifikację po nielegalnym uderzeniu kolanem zadanym przez Petra Yana – uczynił go jedną z najbardziej kontrowersyjnych postaci sportów walki tamtych lat. Po obronach przeciwko Yanowi (rewanż), T.J. Dillashawowi i Henrykowi Cejudo oraz przegranej z Seanem O’Malleyem na UFC 292 w sierpniu 2023, Sterling przeszedł do wagi piórkowej (do 65,8 kg). Według stanu na maj 2026 roku zajmuje 4. miejsce w rankingu UFC w tej kategorii z bilansem 26–5 i otwarcie wyrażanymi nadziejami na walkę o pas z Alexandrem Volkanovskim.

Kim jest Aljamain Sterling? Uniondale, Funk wrestling i Jon Jones

Środowisko, w którym Sterling wychowywał się w Uniondale na nowojorskiej Long Island, dało mu psychologiczny fundament niezbędny do sprostania ekstremalnym wymaganiom sportu zawodowego. Urodzony w jamajskiej rodzinie, której głowami byli Cleveland i Sophia Sterlingowie, dorastał w domu opisywanym przez rodzeństwo jako „14 dzieci pod jednym dachem, pięcioro chłopców w jednym pokoju” – co naturalnie wymusiło wczesny rozwój zdolności adaptacyjnych, zaradności i twardej odporności mentalnej.

Lokalna scena Long Island we wczesnych latach 2000. była naznaczona kulturą gangów i niestabilnością społeczną. Sterling z bliska obserwował ofiary przemocy z użyciem broni palnej wśród rówieśników, a jego brat trafił do więzienia za powiązania ze światem przestępczym. Zapasy pojawiły się w jego życiu w 2004 roku w Uniondale High School – nie jako pasja sportowa, lecz jako celowa interwencja ratunkowa: Sterling traktował je jako „drogę ucieczki przed kulturą ulicy i jedyny bilet na studia”.

Kariera w NCAA i narodziny „Funk Mastera”

Sterling rozpoczął edukację na SUNY Morrisville, gdzie zdobył dyplom typu Associate z księgowości, jednocześnie startując w zapasach uniwersyteckich. To właśnie tam spotkał Jona Jonesa, będącego wówczas u progu swojej kariery w MMA. To spotkanie było dla Sterlinga żywym dowodem, że ścieżka z zapaśniczych mat NCAA prosto do oktagonu UFC jest jak najbardziej realna i namacalna.

Po przenosinach na SUNY Cortland Sterling wypracował niesamowity bilans 87–27 i dwa razy zdobył zaszczytny tytuł NCAA Division III All-American. To w tym okresie przylgnął do niego przydomek „Funk Master” – odnoszący się do jego nieortodoksyjnego, opartego na niezwykłej ruchliwości stylu zapaśniczego, który charakteryzował się niekonwencjonalnymi pozycjami i dynamicznymi przejściami o wysokiej amplitudzie, przedkładanymi nad tradycyjną, statyczną kontrolę przeciwnika. Zdolność do znajdowania drogi do zwycięstwa w pozycjach powszechnie uznawanych za niekorzystne stała się znakiem rozpoznawczym całej jego kariery.

W tabeli poniżej zebrano podstawowe dane biograficzne Sterlinga.

Profesjonalny start i dominacja na scenie regionalnej

Po ukończeniu studiów Sterling musiał łączyć początki kariery zawodniczej z trudnymi pracami zarobkowymi – pracował w sklepie z damskimi butami, rozładowywał towar na nocnych zmianach, a także świadczył prywatne usługi fryzjerskie. Jako zawodowiec zadebiutował 22 kwietnia 2011 roku, wygrywając przez jednogłośną decyzję z Sergiem da Silvą. Zaledwie dwa lata później zdobył pas wagi koguciej w organizacji Ring of Combat (ROC), a krótko potem powtórzył ten sukces w federacji Cage Fury Fighting Championships (CFFC), gdzie trzykrotnie skutecznie obronił tytuł – za każdym razem zwyciężając przez duszenie zza pleców. To zamiłowanie do zachodzenia za plecy rywala i technik RNC (Rear-Naked Choke) stało się później nierozerwalnym, technicznym filarem jego kariery w UFC.

FIG_01 // VISUAL_REF

Era Sterlinga w wadze koguciej UFC – rekordy dywizji

Sterling zawitał do UFC na początku 2014 roku, zaliczając świetny debiut na gali UFC 170 dzięki wygranej nad Codym Gibsonem przez jednogłośną decyzję. Kolejne lata to jego systematyczne wspinanie się po drabinie rankingowej, którego punktem krytycznym były porażki z Raphaelem Assunção oraz Marlonem Moraesem (w 2017 roku) – to one zmusiły go do gruntownej przebudowy systemu szkoleniowego.

W latach 2018–2023 Sterling zdołał wypracować serię dziewięciu wygranych, ustanawiając tym samym najdłuższą passę zwycięstw w całej historii wagi koguciej UFC.

Rekordy historyczne wagi koguciej

W tabeli poniżej zebrano kluczowe statystyki Sterlinga w wadze koguciej UFC – wszystkie z nich stanowią rekordy samej dywizji lub plasują go w ścisłym top-3 wszech czasów.

Potwierdzeniem jego mistrzowskich aspiracji w erze przed sięgnięciem po tytuł było poddanie Cory’ego Sandhagena na UFC 250 w czerwcu 2020 roku – Sterling błyskawicznie, bo w zaledwie 88 sekund, zaszedł rywala od tyłu i zakończył walkę duszeniem zza pleców. Występ ten doczekał się bonusu „Performance of the Night” oraz przyniósł mu tytuł „Poddania Roku” w wielu plebiscytach. Samo starcie do dziś stanowi koronny przykład niezwykle skutecznego stylu zwanego żartobliwie „Ludzkim Plecakiem” (Human Backpack).

UFC 259 – kontrowersyjne zdobycie pasa w walce z Petrem Yanem

Złoto UFC w wadze koguciej spoczęło na biodrach Sterlinga po jednym z najbardziej dyskutowanych wydarzeń w całej historii sportów walki. 6 marca 2021 roku na gali UFC 259 Sterling stanął w oktagonie naprzeciwko broniącego mistrzostwa Petra Yana. W czwartej rundzie, podczas gdy Sterling znajdował się w pozycji zawodnika w parterze (ang. grounded opponent – opierając się na macie dodatkowym punktem podparcia, poza stopami), Yan wyprowadził celowe, całkowicie nielegalne uderzenie kolanem w głowę. Po błyskawicznej ocenie lekarzy Sterling został uznany za niezdolnego do kontynuowania walki – oficjalny wynik: dyskwalifikacja Yana i pierwsza w historii całej organizacji UFC zmiana posiadacza pasa na skutek dyskwalifikacji (DQ).

Operacja kręgosłupa szyjnego i spektakularny powrót

Konsekwencje gali UFC 259 dalece wykraczały poza niepochlebne komentarze w sferze publicznej. Sterling od lat ukrywał zmagania z chronicznymi problemami neurologicznymi, będącymi pokłosiem wieloletniego urazu szyi. Dolegliwości te wywoływały promieniujące bóle nerwowe, osłabienie chwytu i niepokojące drętwienie kończyn. Krótko po wywalczeniu pasa Amerykanin zdecydował się w kwietniu 2021 roku na poważną operację polegającą na wstawieniu sztucznego krążka międzykręgowego (dysku) w odcinku szyjnym kręgosłupa. Zabieg ten okazał się klinicznym przełomem – przywrócił zawodnikowi pełną sprawność motoryczną i siłę, które nieświadomie tracił latami pnąc się po rankingach.

Trzy skuteczne obrony pasa – Yan, Dillashaw, Cejudo

Po roku mozolnej rehabilitacji Sterling wrócił na arenę 9 kwietnia 2022 roku (podczas UFC 273), dając natychmiastowy rewanż Yanowi. Tym razem w znacznie spokojniejszej atmosferze – dwóch z trzech sędziów wypunktowało zwycięstwo Sterlinga, dzięki czemu „Funk Master” dopisał do swojego dorobku pierwszą, prawowitą obronę tytułu. Zaraz po niej nadeszły kolejne:

• 22 października 2022 roku na UFC 280 w Abu Zabi – zwycięstwo przez TKO w drugiej rundzie nad T.J. Dillashawem, bezwzględnie wykorzystujące błyskawicznie odnawiającą się kontuzję barku rywala.
• 6 maja 2023 roku na UFC 288 – wygrana niejednogłośną decyzją nad Henrykiem Cejudo, byłym dwukrotnym mistrzem UFC oraz mistrzem olimpijskim, na dystansie pełnych pięciu rund.

Zanotowanie trzech udanych obron z rzędu wyznaczyło najdłuższą i dotąd niepobitą serię w historii dywizji wagi koguciej UFC.

Przejście do wagi piórkowej – nowy rozdział dla „Funk Mastera”

Panowanie Sterlinga w wadze koguciej zakończyło się 19 sierpnia 2023 roku na UFC 292, gdzie został znokautowany (TKO) w drugiej rundzie przez Seana O’Malleya. Po porażce Sterling ogłosił przejście do wagi piórkowej (do 65,8 kg) – decyzję uzasadnił wyniszczającym zbijaniem wagi do 61 kg w wieku 34 lat. Drugim powodem była lojalność wobec partnera treningowego Meraba Dvalishviliego, który był jednym z głównych pretendentów do pasa wagi koguciej. Przejście Sterlinga otworzyło Dvalishviliemu drogę do tytułu bez konieczności walki z przyjacielem.

UFC 300 i kariera w wadze piórkowej

Debiut Sterlinga w wadze piórkowej (do 145 funtów) przypadł na galę UFC 300 w kwietniu 2024 roku – pokonał wówczas jednogłośną decyzją Calvina Kattara, jednego z czołowych pretendentów dywizji. Mimo obaw o różnicę siły po zmianie limitu wagowego Sterling udowodnił, że jego zapasy działają również w starciu z fizycznie silniejszymi rywalami.

Według stanu na maj 2026 roku bilans Sterlinga w wadze piórkowej wynosi 3-1. Jedyna porażka to jednogłośna decyzja na korzyść Movsara Evloeva na UFC 310 w grudniu 2024 roku. Najnowszy triumf to wygrana przez decyzję sędziów w walce z Youssefem Zalalem 25 kwietnia 2026 roku w głównej walce wieczoru gali UFC Fight Night. Sterling wygrał 49–45, notując 13 minut kontroli w parterze i jedną rundę punktowaną 10–8.

Funk-Jitsu – autorski styl walki

Styl walki Sterlinga określany jest jako „Funk-Jitsu” – autorska kombinacja amerykańskich zapasów w stylu wolnym (NCAA) z brazylijskim jiu-jitsu, dostosowana do specyfiki MMA. Charakteryzuje się silnymi chwytami w fazach przejściowych, dynamicznymi przejściami w parterze oraz błyskawicznym zachodzeniem za plecy przeciwnika podczas chaotycznych zwarć (scrambles).

„Human Backpack” i kontrola w parterze

Sterling notuje średnio 2,54 obalenia na każde 15 minut walki – nie wynika to z typowego stylu opartego na bezpośrednich obaleniach, ale z zastosowania zapasów łańcuchowych (chain wrestling) wykorzystujących odruchy przeciwnika próbującego wstać. Po sprowadzeniu rywala do parteru Sterling skupia się na dominacji pozycyjnej i jego wyczerpaniu, a nie na pochopnych próbach poddania.

Ta strategia dała mu drugi najlepszy łączny czas kontroli w historii wagi koguciej UFC – 1:09:10. Technika „Human Backpack” polega na zapięciu trójkąta nogami na tułowiu przeciwnika (niezależnie od tego, czy ten stoi, czy leży) i utrzymaniu chwytu plecowego z polowaniem na duszenie zza pleców (RNC). Taktyka jest ofensywnie pasywna, ale wyczerpująca psychicznie i fizycznie dla rywala w dłuższej perspektywie – średni czas walki Sterlinga jest o niemal 4 minuty dłuższy od mediany w jego dywizji.

Aljamain Sterling – najczęściej zadawane pytania (FAQ)