W styczniu 2025 roku Arman Tsarukyan miał walczyć o mistrzostwo wagi lekkiej UFC. Dzień przed galą wycofał się z powodu urazu pleców, którego nabawił się podczas forsownego zbijania wagi. Kiedy niecały rok później organizacja zestawiała pojedynek o tymczasowy pas, wybrała kogoś innego – po tym, jak Ormianin zaatakował rywala głową podczas ceremonialnego ważenia. Dziś legitymuje się bilansem 23-3, ma na koncie pięć zwycięstw z rzędu i drugie miejsce w rankingu dywizji, ale wymarzona walka o tytuł dwukrotnie przeszła mu koło nosa.
Kim jest Arman Tsarukyan
Do MMA prowadziła go droga przez trzy kraje, dwa sporty i jeden turniej w Tajlandii. Właśnie tam przesądził, że spróbuje zawodowej kariery.
Achalkalaki, Chabarowsk i hokej
Arman Nairowicz Tsarukyan urodził się 11 października 1996 roku w Achalkalaki w Gruzji, w rodzinie ormiańskiej. Jego ojciec Nairi pracował na budowie. Gdy Arman miał trzy lata, rodzina przeniosła się do Rosji i osiadła w Chabarowsku na Dalekim Wschodzie.
W młodości uprawiał kilka dyscyplin – zapasy w stylu wolnym oraz hokej na lodzie (występował w juniorskiej drużynie Amura Chabarowsk). Ostatecznie wybrał mieszane sztuki walki, a zapaśnicza baza została z nim na stałe.
Turniej w Phuket i kontrakt z UFC
Przed podpisaniem umowy z UFC zbudował bilans 13-1 w organizacjach na terenie Rosji i Azji. W 2018 roku wygrał turniej kwalifikacyjny Tiger Muay Thai w Phuket, dzięki czemu wywalczył miejsce w profesjonalnym zespole tego ośrodka. Rok później był już w największej organizacji MMA na świecie.
Sukces wizerunkowy mimo porażki w debiucie
Do jego debiutu w oktagonie doszło 20 kwietnia 2019 roku. Od razu rzucono go na głęboką wodę – zestawiono go z Islamem Makhachevem, przyszłym mistrzem dywizji. Tsarukyan przegrał przez jednogłośną decyzję, ale starcie nagrodzono bonusem za walkę wieczoru, a on sam zyskał reputację zawodnika, który już w swoim pierwszym występie postawił twarde warunki faworytowi.
To nie była jeszcze pozycja pretendenta. Był jednak sygnał, że UFC znalazło zawodnika, który nie pęknie pod presją nazwiska.
| Data | Rywal | Wynik |
|---|---|---|
| 20.04.2019 | Islam Makhachev | porażka przez decyzję sędziów (bonus za walkę wieczoru) |
| 2019–2021 | Aubin-Mercier, Ramos, Frevola, Giagos | cztery zwycięstwa z rzędu |
| 25.06.2022 | Mateusz Gamrot | porażka przez decyzję sędziów |
| 02.12.2023 | Beneil Dariush | zwycięstwo przez nokaut (64 sekundy) |
| 13.04.2024 | Charles Oliveira | zwycięstwo przez niejednogłośną decyzję |
| 22.11.2025 | Dan Hooker | zwycięstwo przez poddanie (duszenie trójkątne rękoma) w 2. rundzie |
Porażka z Mateuszem Gamrotem z czerwca 2022 roku do dziś budzi spory. Sędziowie wypunktowali jednogłośne zwycięstwo Polaka, ale większość branżowych redakcji widziała wygraną Ormianina. Było to starcie dwóch wybitnych zapaśników, w którym o wyniku decydowały detale w wysoce technicznych wymianach w zwarciu i parterze.
Wygrana nad Charlesem Oliveirą na jubileuszowej gali UFC 300 w kwietniu 2024 roku zagwarantowała mu status głównego pretendenta do pasa. Wcześniej, w grudniu 2023 roku, znokautował Beneila Dariusha w zaledwie 64 sekundy.
Styl walki – presja i siatka
Tsarukyan nie poluje na nogi z daleka jak klasyczny zapaśnik. Najpierw odbiera rywalowi miejsce, spychając go pod siatkę. Dopiero wtedy zamyka dystans i rozpoczyna klincz.
- Nieustanna presja – zamiast czekać na kontrę, wymusza cofanie się rywala i odcina mu przestrzeń w oktagonie.
- Obalenia pod siatką – ograniczona przestrzeń przy ogrodzeniu utrudnia przeciwnikowi skuteczny odrzut nóg w tył (tzw. sprawl).
- Brudny boks – wysoka celność ciosów (50 procent) bierze się z pracy w klinczu i półdystansie, a nie z otwartych wymian kickbokserskich.
- Obrona przed obaleniami – 75 procent skuteczności sprawia, że rywale z podobnym zapleczem rzadko są w stanie narzucić mu własną grę.
Dziewięć pojedynków rozstrzygnął już w pierwszej rundzie. Tyle samo zwycięstw odniósł przez nokaut, a sześć przez poddanie. Nie ma przy tym żadnego pasa w brazylijskim jiu-jitsu. Jego parter wyrasta z zapasów, ciężkiej kontroli z góry i ciosów w parterze (ground-and-pound), nie z tradycyjnej szkoły poddań.
Dwie stracone szanse na pas
Rok 2025 miał dać mu pas. Zostawił go za to z dwoma decyzjami, które oddaliły mistrzostwo.
Rewanż za debiutancką walkę z 2019 roku miał być dla Tsarukyana pierwszą szansą na mistrzostwo. Do dziś jej nie powtórzono.
Wycofanie z walki o pas
Uraz dolnego odcinka pleców przyszedł w trakcie zbijania wagi – zablokował go tak, że nie był w stanie dokończyć przygotowań. Decyzja o wycofaniu zapadła dobę przed galą, gdy karta była już zamknięta, a walka wieczoru sprzedana.
W MMA rezygnacja na tym etapie kosztuje podwójnie. Organizacja ratowała główne starcie zastępstwem, a skutki odczuł nie tylko sam Ormianin.
- Zastępstwo
- Renato Moicano
- Efekt uboczny
- Odwołana walka
przyjął walkę z dnia na dzień, Makhachev poddał go w pierwszej rundzie
Beneil Dariush, pierwotny rywal Moicano, został bez przeciwnika
Druga sytuacja miała inny charakter. Podczas ceremonialnego ważenia przed walką z Danem Hookerem w listopadzie 2025 roku Tsarukyan uderzył rywala głową. Samą walkę ostatecznie wygrał – w drugiej rundzie poddał Nowozelandczyka duszeniem trójkątnym rękoma podczas gali w Katarze. Jednak gdy UFC zestawiało pojedynek o tymczasowy pas, prezydent organizacji Dana White postanowił go ukarać, wybierając Justina Gaethje i Paddy’ego Pimbletta.
Te dwa epizody wyjaśniają jego pozycję w 2026 roku. Sportowo jest bardzo wysoko, lecz w kolejce do pasa musi znów czekać.
- Drugie miejsce w rankingu wagi lekkiej – wyżej są tylko posiadacze pasów.
- Pięć zwycięstw z rzędu – ostatnią porażkę zanotował w czerwcu 2022 roku.
- Czternaste miejsce w rankingu bez podziału na kategorie wagowe (Pound-for-Pound) – jedyny zawodnik z czołówki wagi lekkiej bez pasa, który zaszedł tak wysoko w tym prestiżowym zestawieniu.
- Oddalona wizja walki o tytuł – po feralnym wycofaniu się z UFC 311 musiał wrócić do udowadniania swojej wartości w eliminatorach.
Debiutancka walka z Makhachevem z 2019 roku jest dostępna w całości na oficjalnym kanale UFC (komentarz hiszpański).
Nike
Nike Speedsweep VII — buty zapaśnicze
Lekka cholewka i podeszwa trzymająca na macie przy zejściu do nóg. Klasyczny model treningowy do zapasów i wrestlingu w MMA.
Sprawdź WarHouse →Co dalej – UFC 331 i powrót do kolejki
Kolejny występ Ormianina zaplanowano na 19 września 2026 roku. Wystąpi on w drugiej walce wieczoru gali UFC 331 w Crypto.com Arena w Los Angeles. Zmierzy się tam z Mauricio Ruffym – Brazylijczykiem, który wdarł się do czołówki dywizji dzięki efektownym zwycięstwom przed czasem i głośnym wygranym nad Michaelem Chandlerem oraz Rafaelem Fizievem.
Stawka jest jasna, choć nieoficjalna. Kolejne zwycięstwo utrzyma go w roli głównego pretendenta. Porażka cofnęłaby go w rankingu i prawdopodobnie wydłużyła drogę do pasa o co najmniej dwie trudne walki. W wadze lekkiej UFC dwa lata bez walki o tytuł potrafią zamknąć mistrzowskie okno na dobre.
Tsarukyan ma niespełna trzydzieści lat, trenuje w American Top Team na Florydzie i wygrał dziesięć z ostatnich jedenastu pojedynków w oktagonie. Startuje też w grapplingu, między innymi w Real American Freestyle, gdzie mierzył się z Colbym Covingtonem. Sportowo od dawna wygląda jak zawodnik gotowy na mistrzostwo. W MMA sama gotowość nie zawsze jednak wystarcza.
Arman Tsarukyan – najczęściej zadawane pytania
Jaki jest bilans Armana Tsarukyana?
23 zwycięstwa i 3 porażki. Dziewięć wygranych odniósł przez nokaut, sześć przez poddanie, a dziewięć walk zakończył w pierwszej rundzie. Ostatnią walkę w MMA stoczył 22 listopada 2025 roku w Katarze, poddając Dana Hookera duszeniem trójkątnym rękoma.
Dlaczego Tsarukyan wycofał się z walki o pas na UFC 311?
Z powodu urazu pleców, którego nabawił się podczas forsownego zbijania wagi. Wycofał się 18 stycznia 2025 roku, ledwie dobę przed galą, na której miał walczyć z Islamem Makhachevem o mistrzostwo wagi lekkiej. To zdarzenie, wraz z późniejszym uderzeniem głową Dana Hookera podczas ważenia, sprawiło, że UFC ukarało go, pomijając przy zestawianiu walki o pas tymczasowy.
Czy Tsarukyan przegrał z Mateuszem Gamrotem?
Tak, 25 czerwca 2022 roku, przez jednogłośną decyzję sędziów. Werdykt był sporny – piętnaście z dwudziestu dwóch redakcji branżowych punktujących walkę wskazało zwycięstwo Tsarukyana. Do rewanżu między nimi jak dotąd nie doszło.
Z kim Tsarukyan zmierzy się następnym razem?
Z Brazylijczykiem Mauricio Ruffym, 19 września 2026 roku na gali UFC 331 w Crypto.com Arena w Los Angeles. Pojedynek zaplanowano jako drugą walkę wieczoru (poprzedzającą główne starcie), którym jest rewanż o pas wagi muszej między Joshuą Vanem a Alexandre'em Pantoją.
Skąd pochodzi Arman Tsarukyan?
Urodził się 11 października 1996 roku w Achalkalaki w Gruzji, w rodzinie ormiańskiej. Gdy miał trzy lata, rodzina przeprowadziła się do Rosji i zamieszkała w Chabarowsku. Obecnie trenuje przede wszystkim w American Top Team (ATT) na Florydzie.
Źródła
