Przegląd badań wskazuje na potrzebę dostosowania terapii anoreksji do sportowców
Hantle i talerze obciążeniowe. Zdjęcie ilustracyjne wygenerowane przez AI – nie przedstawia opisywanego wydarzenia.
Przegląd 11 badań nad leczeniem anoreksji u sportowców wskazuje, że leczenie może przynosić poprawę, jednak pewność dowodów jest bardzo niska. Autorzy zalecają uwzględnianie specyfiki dyscypliny.
Autorzy przeglądu przeanalizowali badania nad skutecznością pomocy psychologicznej oraz doświadczeniami osób z anoreksją w trakcie leczenia i powrotu do zdrowia. Wyszukali publikacje w ośmiu bazach danych, uwzględniając prace dostępne do kwietnia 2026 roku. W większości analizowanych badań podstawową metodą była terapia poznawczo-behawioralna.
Łącznie w badaniach uczestniczyły 153 osoby: 136 kobiet i 17 mężczyzn. Kryteria włączenia obejmowały badania dotyczące dorosłych zawodniczek z klinicznym rozpoznaniem anoreksji, jednak w publikacji uwzględniono również mężczyzn w łącznej liczbie uczestników. Oceniano między innymi objawy zaburzeń odżywiania, przywracanie masy ciała oraz powrót do sportu.
Wyniki sugerują, że interwencje psychologiczne mogą wspierać powrót do zdrowia, jednak pewność dowodów dotyczących wszystkich ocenianych efektów była bardzo niska. W części jakościowej badacze wskazali na znaczenie otoczenia, kultury sportowej i współpracy specjalistów. Autorzy przeglądu rekomendują, by leczenie uwzględniało tożsamość sportową, motywację związaną z wynikami, udział trenerów oraz plan powrotu do treningów i rywalizacji. Zaznaczają też, że potrzebne są lepsze badania wykorzystujące narzędzia pomiarowe dostosowane do specyfiki sportu.
Źródło nie podaje wielkości efektów ani wyników poszczególnych interwencji, dlatego nie pozwala określić, która metoda przynosi najlepsze rezultaty.