Ćwiczenia mogą wspierać wydolność nastolatków ze skoliozą idiopatyczną
Załadowana sztanga na stojaku. Zdjęcie ilustracyjne wygenerowane przez AI – nie przedstawia opisywanego wydarzenia.
Przegląd 24 badań z udziałem 1221 nastolatków ze skoliozą idiopatyczną wskazuje, że ćwiczenia mogą poprawiać czynność płuc i wydolność podczas marszu, choć dowody są ograniczone.
Badacze przeanalizowali randomizowane badania nad wpływem różnych form aktywności na układ oddechowy i zdolność do wysiłku u nastolatków z idiopatyczną skoliozą, czyli skrzywieniem kręgosłupa o nieustalonej przyczynie. W przeglądzie uwzględniono 24 próby z udziałem 1221 osób. Autorzy połączyli wyniki bezpośrednich porównań z danymi pośrednimi, tworząc analizę sieciową.
W ocenie funkcji płuc sprawdzano natężoną pojemność życiową (FVC), czyli ilość powietrza wydmuchaną po maksymalnym wdechu, oraz objętość powietrza wydmuchaną w pierwszej sekundzie (FEV1). Najkorzystniejszy wynik rankingu dla FVC uzyskało połączenie gorsetu z treningiem: standaryzowana różnica średnich wyniosła 2,87, a 95-procentowy przedział ufności rozciągał się od 0,24 do 5,50. Pewność tych dowodów oceniono jako niską. Dla FEV1 najwyżej sklasyfikowano ćwiczenia typu mind-body, obejmujące pracę z ciałem i umysłem. Wynik wyniósł 3,28 (95-procentowy przedział ufności: 0,43–6,13), również przy niskiej pewności dowodów.
Oceniano także dystans pokonany w sześciominutowym teście marszu. Najkorzystniej w rankingu wypadł trening oporowy: różnica wyniosła 143,14 m (95-procentowy przedział ufności: 110,39–175,89 m). Za nim znalazł się trening wytrzymałościowy o charakterze aerobowym z wynikiem 121,14 m (95-procentowy przedział ufności: 93,56–148,71 m). Pewność dowodów dla obu wyników określono jako umiarkowaną.
Autorzy zaznaczają, że wysokie pozycje w rankingu nie stanowią pewnego dowodu przewagi danej metody. Wyniki ograniczały między innymi różnice między badaniami, niewielka liczba danych w części porównań, niewielka liczebność prób oraz możliwy wpływ publikowania głównie korzystnych wyników. Wnioski sugerują, że ćwiczenia mogą poprawiać funkcje płuc i zdolność marszu, ale nie dają podstaw do traktowania konkretnych form treningu jako uniwersalnych zaleceń dla nastolatków ze skoliozą.
Udostępniony opis nie wskazuje, z jakimi konkretnie grupami porównawczymi zestawiono poszczególne wyniki analizy sieciowej.